Sida:Germania 1912.djvu/58

Från Wikisource, det fria biblioteket.
Hoppa till navigering Hoppa till sök
Den här sidan behöver inte korrekturläsas

52

bitos hostium incursus prohibet Oceanus, otiosae porro ar­matorum manus facile lasciuiunt: enimuero neque nobilem neque ingenuum, ne libertinum quidem armis praeponere regia utilitas est.

45. Trans Suionas aliud mare, pigrum ac prope immotum, quo cingi cludique terrarum orbem hinc fides, quod extre­mus cadentis iam solis fulgor in ortum edurat, adeo clarus, ut sidera hebetet; sonum insuper emergentis audiri formasque equorum et radios capitis adspici persuasio adicit, illuc usque, si fama uera, tantum natura, ergo iam dextro Suebi­ci maris litore Aestiorum gentes adluuntur, quibus ritus habitusque Sueborum, lingua Britannicae propior, matrem deum uenerantur. insigne superstitionis formas aprorum gestant: id pro armis omnique tutela securum deae cultorem etiam inter hostis praestat, rarus ferri, frequens fustium usus, frumenta ceterosque fructus patientius quam pro soli­ta Germanorum inertia laborant, sed et mare scrutantur, ac soli omnium sucinum, quod ipsi glaesum uocant, interuada atque in ipso litore legunt, nec quae natura quaeue ratio gignat, ut barbaris, quaesitum compertumue; diu quin etiam inter cetera eiectamenta maris iacebat, donec luxuria nostra dedit nomen, ipsis in nullo usu. rude legitur, informe perfertur, pretiumque mirantes accipiunt, sucum tamen arborum esse intellegas, quia terrena quaedam atque etiam uolucria animalia plerumque interlucent, quae implicata umore mox durescente materia eluduntur, fecundiora igitur nemora lucosque sicut Orientis secretis, ubi tura balsamaoque sudantur, ita Occidentis insulis terrisque, iisque incesse